Helv*** er ég orðin löt að blogga!!!
En já, það er búið að vera alveg æðislegt hérna hjá mér.
Hele famelian kom í heimsókn, gerðum við alveg helling. ég
brunaði til alicante "snemma" á laugareginum til þessa að vera mætt
völlinn til að sækja evu systur og afkvæmi hennar sem komu
beina leið frá köpen og lentu um miðjan dag. Þá var tekinn
bílaleigubíll sem ég hafði verið með hnút í maganum í marga daga
yfir því, ég var þess viðbúin að við myndum enda þessvegna í
portúgal eða frakklandi. En hún eva systir mín létti mér mikið í
lund þegar hún dró upp líka þetta fína GPS tæki, þá var það
vandamál leist. Við hlustuðum bara á hann David frá bretladndi vísa
okkur veginn, jú, stundum fórum við til hægri þegar hann sagði til
vinstri og svo öfugt, því hún ástkæra systir er enn ekki búin að
læra muninn á hægri og vinstri. En ég held að hún hafi fengið mikla
þjálfun í því þessa viku sem hún hlustaði á hann David. En nóg um
það....
Strákarnir mínir voru ekki væntanlegir fyrr en seint um kvöldið
þannig að það var bara lagt út í miðja stórborgina alicante í
þeirri ætlun að finna þetta litla Hostal þar sem við vorum búin að
gera boð á undan okkur. Það er keyrt út í vitleysuna og var bíbbað
og gefið puttann og alles...bara ímyndið ykkur það. En Eva sys var
nú ekkert að stressa sig á því....keyrði bara eins og amma og
sunnudagsrúntinum. Svo var David farinn að segja að við værum komin
á leiðarenda, en Eva sá aldrei neitt Hostal. Þannig að það var
farinn annar hringur en Hostalið fannst ekki fyrr en í þriðja sinn
sem var falið í litlu skoti í þessari mjóu, þröngu og gömlu
götu. En við fengum þessar fínu mótökur, einn lítill voffi þarna á
trítlinu og þettta var allt bara voða sætt og fínt. Svo röltum
við aðeins um bæinn og sóttum svo restina af liðinu á flugvöllinn.
Það var nú skrítið að sjá hann silla minn aftur, en ég hafði nú
ekkert á móti smá knúús, loksins 
Já, það var mikið gert þessa viku sem við áttum þarna öll saman,
gistum í alicante í 2 nætur. Fórum til benidorm í Terra Mitíka einn
daginn og svo í Aqualandi seinni daginn, þar sem að hann faðir minn
og svokallaður kærastinn minn stofnuðu lífi sínu í hættu þarna í
einni rennibrautinni. Ég var nú ekki sátt út í þá, því þeir gerðu
það með eigin vilja enda komu þeir báðir skrámugir, bláir og
marnir!! En pabbi rendi sér fyrst...tetta tekur svona 3 sek í
mestalegi niður, en hann kemur alveg í adrenalínskastinu með
skrámur á bakinu og blóð, og vit menn, ég veit ekki hvernig hann
fór að því, en það kom brunagat á sundbuxurnar hans, tvö göt á
sitthvora rasskinnina!! En hann var einmitt í þessum sama garði
fyrir 20 árum og fór þá einmitt í hættulegustu brautina á þeim
tíma, og gerði einmitt gat á sundbuxurnar sína þá líka!! Ég skil
hvorki upp né niður í þessu! En svo kemur silli minn, alveg á
fleigi ferð....kemur svo brosandi út að eyrum og varð
síðan allur marinn og blár eftir þetta. En þeir voru nú samt
voða stoltir af sér!!
Eftir þetta alltsaman var brunað til Valencia og kíkt á
heimaslóðir mínar, á mánudeginum. Komið var seint um kvöld, hákon
sofnaður og allir þreyttir eftir daginn. Svo var komið heim þá biðu
einmitt troppurnar upp á 6. hæð, með farangur og sofandi dreng í
aftursætinu! En við lifðum það af og vorum verðlaunuð með bjór
sem Þórdís og steinar biðu með handa okkur! En þau tvö stungu okkur
svo af til Þýskalands á þriðjudeginum, þannig að við vorum með
svítuna út af fyrir okkur út vikuna. Við gerðum ýmislegt, fórum á
ströndna, kíktum í bæin, kíktum í mollin og hele klabbið. Svo lág
leiðin til alicante á sunnudeginum því eva átti víst bókað flug þá
til köben um kvöldið og var planið hjá mér, sillla og pabba að
gista á sama Hostali og seinast. Það var gert, eva var kvödd og
fórum við bara snemma í háttinn því daginn eftir var brottför hjá
strákunum, og átti að nýta daginn. Við tókum þessa fínu morgungöngu
og klifrðum upp í háann og stórann kastala, eiginlega bara fjall.
Svo eftir hádegi var legið á ströndinni þangað til að þair þyrftu
að mæta á flugvöllinn. Þannig að það er sótt dótið og ég fylgi þeim
á flugvöllinn. Það reyndist mér frekar erfitt að segja bæ við þá,
ég átti erftitt með að sjá á eftir þeim fara, svo hvíslar Sigvaldi
að mér, "Viltu ekki bara koma með ástin mín?" Og ég var nú ekki
lengi að svara játandi...fer og tjekka hvort þeir eigi ekki laust í
flugvélina, jú eitt sæti eftir, pabbi splæsti og er ég bara komin
heim á klakann með strandarfötin mín ein og eitt par af buxum og
bol. Ég meina, ég hafði engann tíma til að sækja allt draslið til
Valencia og koma svo aftur!!! En ég er semsagt komin á
klakann og hef það bara alveg æðislegt, ég sé það núna hvað
ég var farin að sakna ykkar og alls hér og er ánægð með að vera
komin 
Æj...ég get ekki logið svona....ég ákvað að koma heim tveimur
vikum fyrir, þetta hljómaði bara e-ð svo töff í hausnum á mér og
rómantískt...en ég er komin heim!!
Hlakka til að sjá ykkur..... (set inn myndir seinna
)
Kv Marta